انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

شنبه ، ۱ مهر ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

بخشی مصاحبه نشریه لوموند دیپلماتیک با پی یر بوردیو

* نشریه لوموند دیپلماتیک: این موضوع که آکادمی فرانسه تصمیم گرفته امسال مدال طلای خود را به شما اعطا کند، جماعت منکران (جامعه شناسی) را به شگفتی واداشته است. به چه جهت جامعه شناسی یک علم تلقی می شود؟ آیا چیزی به نام جامعه شناسی علم وجود دارد؟

آنچه من از آن دفاع می کنم امکان و ضرورت روشنفکر نقاد و پیش از همه نقد عقیده روشنفکر است آن گونه که عقیده شناس روایت می کند. دموکراسی واقعی در غیاب یک ضد قدرت نقاد وجود ندارد. روشنفکر یکی از مصادیق این ضد قدرت نقاد و با عظمت ترین آن هاست.

درس هایی از جامعه شناسی پی یر بوردیو

پوشیدن ردای پیامبر جامعه شناسی به معنای دعویِ یافتن راه حل هایی برای مسائل اجتماعی است که ضرورتا راه حل هایی جانعه شناختی نیستند.

پرسش های متعددی که جامعه شناس باید مورد بررسی قرار دهد از بیرون بر او تحمیل می شوند. اغلب، جامعه شناس باید مورد بررسی قرار دهد از بیرون بر او تحمیل می شوند. اغلب، جامعه شناس امیدوار است تا راه حل عمده ترین مسائل اجتماعی در سال های پایانی سده بیستم از جمله جنایت ، الکلیسم، مسائل مربوط به حاشیه نشینی، ادغام مهاجران یا محرومیت را بیابد. اما این مسائل «موضوع هایی جامعه شناختی» نیستند.

«پی‌یر بوردیو جامعه‌شناسی بازاندیشانه را مطرح می‌کند. به این معنی که جامعه‌شناسان ابزار خود را برای فهم بهتر رشته‌ی خود به کار می‌برند. جامعه‌شناسان که زندگی کاری خود را صرف تبدیل کردن وجوهی از جهان اجتماعی به موضوعات بررسی می‌کنند، باید مدتی را صرف موضوع بررسی کردن حرفه‌ی خودشان کنند.
بوردیو با استفاده از اصطلاحات خودش بررسی «هبیتاس» و حرفه‌ی جامعه‌شناسان را درون حوزه‌های جامعه‌شناسی به‌‌مثابه‌ی یک رشته و جهان آکادمیک مورد تایید قرار می‌دهد. او همچنین برای دست‌یابی به تمایز به راهبردهای جامعه‌شناسان منفرد علاقه‌مند است. برای مثال، جامعه‌شناسان منفرد چه‌بسا زبان خاصی را به کار ببرند تا به منزلتی عالی در این حوزه نایل شوند. از طرفی، جامعه‌شناسی ممکن است خود را در لفافه‌ای از علم بپوشاند تا بتواند در برابر جهان عمل به تمایز دست یابد.