انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

دوشنبه ، ۲۹ آبان ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

What is a Social Fact?

Here, then, is a category of facts which present very special characteristics: they consist of manners of acting, thinking and feeling external to the individual, which are invested with a coercive power by virtue of which they exercise control over him. Consequently, since they consist of representations and actions, they cannot be confused with organic phenomena, nor with psychical phenomena, which have no existence save in and through the individual consciousness. Thus they constitute a new species and to them must be exclusively assigned the term  “social” (Durkeim,1982:52).

Durkheim, Emile (1982) The Rules Of Sociological Method, freely translated by W. D. Hall

ترجمه ی فارسی متن در ادامه مطلب

Durkheim’s analysis about crime: “contrary to current ideas, the criminal no longer appears an utterly unsociable creature, a sort of parasitic element, a foreign , unassimilable body introduced into the bosom of society. He plays a normal role in social life. For its part, crime must no longer be conceived of as an evil which cannot be circumscribed closely enough. Far from there being cause for congratulation when it drops too noticeably below the normal level, this apparent progress assuredly coincides with and is linked to some social disturbance. Thus the number of crimes of assault never falls so low as it does in time, and as a reaction, the theory of punishment is revised, or rather should be revised. If in fact crime is a sickness, punishment is the cure for it and cannot be conceived of otherwise; thus all the discussion afoused  revolves round knowing what punishment should be to fulfill its role as a remedy. But if crime is in no way pathological, the object of punishment cannot be to cure it and its true function must be sought elsewhere.” (Durkheim,1982:102-103)

Durkheim, Emile (1982) The Rules Of Sociological Method, freely translated by W. D. Hall

ترجمه فارسی در ادامه ی مطلب

«در فواید جامعه شناسی:برچشم دشمنان تیر از این کمان توان زد»

۱٫ مهمترین مقوله ای که  با روح علم اجتماعی همبسته است امر اجتماعی است. امری که امیل دورکیم را واداشت  برای اعلام استقلال این علم و دفاع در برابر  سایر علوم زمان خود بر سر این مفهوم مناقشه کند. من این  مناقشه را برای جامعه خود مهم می دانم  چرا که در ایران  بیش از آنکه دعوا بر سر علم اجتماعی باشد بر سر امر اجتماعی است. دورکیم در قواعد روش بر خصائصی چون بیرون بودگی، فشار از بیرون و عمومیت داشتن تاکید کرد تا استقلال این علم را بتواند اعلام کند.  مخالفان اصل وجود امر اجتماعی را کتمان می کردند یکی آن را بر امر روانی تقلیل می داد و دیگر بر امر متافیزیکی اما دورکیم  از چیزی سخن می گفت که آن بیرون حضور دارد، بر ماتاثیر می گذارد چه ما خوشمان بیاید و چه نیاید. درست مثل واقعیات طبیعی انها حضور دارند با این تفاوت که در ساختن  امر اجتماعی آدمیان مداخله دارند.  دورکیم حتی از واقعیات اجتماعی غیر مادی نیز سخن گفت. نگرشها، ارزشها و ذهنیات ما نیز می توانند بخشی از این واقعیات اجتماعی باشند. آنها وجود خواهند داشت حتی اگر وجودشان را منکر شویم.

دورکیم در کتاب قواعد روش جامعه شناسی ویژگی های پدیده جمعی را اینگونه به تصویر میکشد: «در صورتی پدیده ای می تواند جمعی باشد که میان همه ی اعضا ی جامعه یا دست کم بیشتر آنان مشترک و بنابراین عام باشد. در این نکته تردیدی نیست اما عام بودن آن برای این است که جمعی است (یعنی کم و بیش اجباری است) نه اینکه چون عام است جمعی است. به عبارت دیگر، پدیده ی جمعی حالتی گروهی است که چون بر همه ی افراد تحمیل می شود در همه به نحو مکرر به چشم می خورد. چون در کل است در جز نیز هست