انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

دوشنبه ، ۲۹ آبان ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

متن‌خوانی «قواعد روش جامعه‌شناسی»

متن‌خوانی «قواعد روش جامعه‌شناسی» با حضور آرش حیدری از یکشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۶ به همت انجمن علمی دانشجویی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران در دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران آغاز شده است.

علاقه‌مندان می‌توانند صوت کامل این جلسات را دریافت نمایند.

متن‌خوانی «قواعد روش جامعه‌شناسی»

سلسله جلسات کلاسیک‌خوانی – امیل دورکیم

قواعد روش جامعه‌شناسی

« تمایز پدیده عادی از پدیده ی بیمارگون که در فصل ۳ قواعد روش جامعه شناسی بسط یافته است، در اندیشه دورکیم نقش مهمی بازی می کند. به عقیده من، این تمایز تا پایان حرفه ی علمی دورکیم همچنان بنیاد اندیشه او را تشکیل می دهد، هرچند که وی در آخرین دوره ی کار خویش، یعنی در دوره ی مصادف با نگارش صور بنیانی حیات دینی دیگر چندان از آن بهره نگرفته است.

اهمیت این تمایز ناشی از نیات اصلاح طلبانه ی دورکیم است.

Rules for the Distinction of the Normal from the Pathological:

“Its devotees were certainly too rationalist to agree that human conduct did not require the guidance of reflective thought. Yet they saw in the phenomena, considered by themselves independently of any subjective data, nothing to justify their classifying them according to their practical value. It therefore seemed that the sole means of judging them was to relate them to some overriding concept. Hence · the use of notions to govern the collation of facts, rather than deriving notions from them, became indispensable for any rational sociology.” (Durkheim:1982,86)

“The common weakness in these definitions is the attempt to reach prematurely the essence of phenomena. Thus they assume that propositions have already been demonstrated which, whether true or .false, can only be proved when the progress of science is sufficiently advanced. This is nevertheless a case where we should conform to the rule already established. Instead of claiming to determine at the outset the relationship of the normal state, and the contrary state, to the vital forces, we should simply look for some immediately perceptible outward sign, but an objective one, to enable us to distinguish these two orders of facts from each other.” (Durkheim:1982,91)

“The only normal type extant at the time and grounded in the facts is one that relates to the past but \ no longer corresponds to the new conditions of existence. A fact can therefore persist through a whole species but no longer correspond to the requirements of the situation. It therefore has only the appearance of normality, and the generality it displays is deceptive; persisting only through the force of blind habit, it is no longer the sign that the phenomenon observed is closely linked to the general conditions of collective existence.” (Durkheim:1982,94-95)

Durkheim, Emile (1982) The Rules Of Sociological Method, freely translated by W. D. Hall

ترجمه فارسی متن در ادامه مطلب

امیل دورکیم در کتاب صور بنیانی حیات دینی در تعریف پدیده دینی و دین می نویسد:

«بیاییم درست رو به روی این وقعیت قرار بگیریم. با کنار گذاشتن هر گونه تلقی از دین بطور کلی، ادیان را در واقعیت عینی آن ها در نظر بگیریم و بکوشیم تا عناصر مشترک آن ها را بیرون بکشیم؛ زیرا دین را نمی شود تعریف کرد مگر به تبع خصلت هایی که در همه جا با دین همراه هستند.

صفحۀ 1 از 212