انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

شنبه ، ۱ مهر ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

Weber in his article of ” Objective Possibility and Adequate Causation in Historical Explanation” says:

What, then, is meant when we speak of a number of “possibilities” between which those contests are said to have “decided”? 

“It involves first the production of -let us say It calmly -“imaginative constructs” by the disregarding of one or more of those elements of “reality” which are actually present, and by the mental construction of a course of events which is altered through modification in one or more conditions.” Even the first step towards an historical Judgment is thus – this IS to be emphasized – a process of abstraction. This process proceeds through the analysis and mental isolation of the components of the directly given data – which are to be taken as a complex of possible causal relations – and should culminate in a synthesis of the “real” causal complex: Even this first step thus transforms the given “reality” into a “mental construct” in order to make It into an historical fact I In Goethe’s words, “theory” is involved in the “fact”.

If now one examines these “Judgments of possibility”- ie, the propositions regarding what “would” happen in the event of the exclusion or modification of certain conditions – somewhat more closely and inquires: how are we really to arrive at them – there can be no doubt that it is a matter of isolation and generalizations .This means that we so decompose the “given” into “components” that every one of them is fitted into an “empirical role” hence, that It can be determined what effect each of them, with others present as “conditions,” “could be expected” to have, in accordance with an empirical rule.” (Weber, 1949:173-174)

Weber, Max (1949) The Methodology of the Social Science, Freely translated by Edward A. Shils and Henry A. Finch

ترجمه ی فارسی متن در ادامه مطلب

اقتصاد سیاسی فرهنگ در حال حاضر به نقطه عطف بسیار مهمی دست یافته است. تا به این نقطه، اقتصاد سیاسی فرهنگ بر روی اثرات شیوه تولید سرمایه دارانۀ فرهنگ در الگوهای مصرف فرهنگی، بر ماهیت و کیفیت محصولات فرهنگی و خدمات تولید شده و بر اثر ایدئولوژیک آن ها تمرکز کرده است. تمرکز در حال حاضر به رابطه بین بخش فرهنگی و اقتصاد گسترده تر منتقل شده است. صنایع فرهنگی تقاضای فرهنگی نهایی را تامین می کنند که در حال حاضر به عنوان زیربخشِ بخش اطلاعاتی بسیار بزرگ تری دیده می شود که طیف وسیعی از محصولات اطلاعاتی و خدماتی را تهیه می کند، بخشی که ساختار و پویایی آن تا حد زیادی شکل گرفته و هدایت شده از درون تولید است. مشکل کار و کالای غیرمادی به طور فزاینده ای در محوریت سراسر شیوه تولید سرمایه دارانه مشاهده می شود.

امیل دورکیم در کتاب صور بنیانی حیات دینی در تعریف پدیده دینی و دین می نویسد:

«بیاییم درست رو به روی این وقعیت قرار بگیریم. با کنار گذاشتن هر گونه تلقی از دین بطور کلی، ادیان را در واقعیت عینی آن ها در نظر بگیریم و بکوشیم تا عناصر مشترک آن ها را بیرون بکشیم؛ زیرا دین را نمی شود تعریف کرد مگر به تبع خصلت هایی که در همه جا با دین همراه هستند.

شماره 1 گاهنامه سره داخلی

علاقه مندان میتوانند شماره ۱ گاهنامه سره هفتگی، نشریه انجمن علمی جامعه شناسی دانشگاه تهران را در قالب فایل PDF دریافت نمایند.

دورکیم در کتاب قواعد روش جامعه شناسی ویژگی های پدیده جمعی را اینگونه به تصویر میکشد: «در صورتی پدیده ای می تواند جمعی باشد که میان همه ی اعضا ی جامعه یا دست کم بیشتر آنان مشترک و بنابراین عام باشد. در این نکته تردیدی نیست اما عام بودن آن برای این است که جمعی است (یعنی کم و بیش اجباری است) نه اینکه چون عام است جمعی است. به عبارت دیگر، پدیده ی جمعی حالتی گروهی است که چون بر همه ی افراد تحمیل می شود در همه به نحو مکرر به چشم می خورد. چون در کل است در جز نیز هست

صفحۀ 1 از 712345...« آخرین