انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

شنبه ، ۳۰ دی ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

«اهم نظریات پارتو در زمینه گردش نخبگان، به قرار زیر است:

– تعلق به طبقۀ نخبگان لزوماً ارثی نیست.

– فرزندان تمام خصوصیات ممتاز والدین خود را ندارند.

– پیوسته نوعی جابجایی نخبگان قدیمی توسط نخبگان جدید صورت می گیرد که از قشرهای پست جامعه هستند.

– در حالی که این گردش بدون وقفۀ نخبگان تحقق می یابد باعث نوعی تعادل در سیستم اجتماعی می گردد و در موقعیتی که این جریان، تحرک فزاینده ای در افکار به وجود می آورد، همزمان باعث دگرگونی اجتماعی می گردد، زیرا گردش نخبگان به دنبال خود، گردش جریان ایده ها را نیز موجب می شود.

– پارتو از جامعه تصویری در ذهن داشت که می توان آن را «نخبه پرور غیراریستوکراتیک» نامید و بنابراین در مفهومی که او از گردش نخبگان ارائه می کرد، قدرت ارثی نخبگان را مورد تایید قرار می داد. از طرف دیگر پارتو عقیده داشت که قدرت و حاکمیت (اقتدار) فقط به اشخاصی که هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ عینی برتر هستند، تعلق می گیرد و گردش نخبگان به نظر وی در عین حال هم واقعیتی عینی و هم شرطی است که به وسیلۀ آن یک جامعه به طور طبیعی به موجودیت خود ادامه داده و پیشرفت می نماید.» (روشه، ۱۳۶۸: ۱۱۷-۱۱۶)

 

منبع: روشه، گی (۱۳۶۸) تغییرات اجتماعی، ترجمۀ منصور وثوقی، تهران: نشر نی

 


ارسال دیدگاه جدید


به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.