انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

محفل فکری دانشجویان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران

دوشنبه ، ۳ مهر ۱۳۹۶
معرفی برنامه‌ها
صوت برنامه‌ها
آرشیو
نشریه سره
آرشیو

امیل دورکیم در کتاب صور بنیانی حیات دینی در تعریف پدیده دینی و دین می نویسد:

«بیاییم درست رو به روی این وقعیت قرار بگیریم. با کنار گذاشتن هر گونه تلقی از دین بطور کلی، ادیان را در واقعیت عینی آن ها در نظر بگیریم و بکوشیم تا عناصر مشترک آن ها را بیرون بکشیم؛ زیرا دین را نمی شود تعریف کرد مگر به تبع خصلت هایی که در همه جا با دین همراه هستند.

پس ما در این مقایسه همه دستگاه های دینی شناخته شده، از اکنون گرفته تا گذشته، و از بدوی ترین و بسیط ترین تا تازه ترین و تلطیف شده ترین آن ها، را داخل خواهیم کرد؛ چون ما هیچ حقی و نه هیچ گونه وسیله منطقی  نداریم تا بعضی ها را نا دیده بگیریم و فقط به برخی دیگر توجه کنیم. از دیدگاه کسی که دین را فقط تجلی فعالیت بشری می داند، همه ادیان، بدون هیچ گونه استثنایی، آموزنده اند؛ چون همه آن ها نوعی بیان بشر هستند گیرم هر یک شیوه خود و بدین سان می توانند به ما کمک کنند تا این جنبه از طبیعت خود را درک کنیم. از این گذشته، در سطور پیشین دیدیم که چه قدر بعید به نظر می رسد که بهترین شیوه مطالعه دین این باشد که ترجیح دهیم دین را در قالبی که در بین اقوام متمدن جهان مشاهده می شود در نظر بگیریم

منبع: دورکیم ، امیل ، (۱۳۹۳) صور بنیانی حیات دینی، ترجمه باقر پرهام، تهران: نشر مرکز


ارسال دیدگاه جدید


به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.